|
Sommige sprekers verliezen hun impact met één woord.
Je bent aan het presenteren en het loopt goed. De zaal is helemaal mee met je verhaal. Je voelt het. En dan valt dat ene woord. Voor jou is er niets aan de hand. Het is een term die je elke dag gebruikt. Maar een deel van je publiek kent hem niet, of kent hem half. En in plaats van verder te luisteren, blijft je publiek er even aan hangen. Wat bedoelt die daar nu precies mee? Ondertussen ben jij al drie zinnen verder. Purple farts Er bestaat een heerlijke term voor wat je publiek op zo'n moment hoort: purple farts. Paarse scheten. Geluid zonder betekenis. Je publiek hoort wat je zegt, maar wat binnenkomt is klank. Een woord waar niets aan vastzit. Geen beeld, geen ervaring, geen herkenning. En omdat er niets aan vasthangt, blijft er ook niets van plakken. Ik hou van de term purple farts omdat hij het probleem meteen op de juiste plek legt. Het is niet je publiek dat te traag is. Het is jouw woord dat niet aankomt.
0 Opmerkingen
|
AuteurCopyright: Elke Van Parys Archief
September 2026
|
RSS-feed