Ceremoniespreker Ellen Desmet over public speaking

In de podcast De Perfecte Presentatie interviewt speaker coach Elke Van Parys boeiende gasten rond het topic public speaking. Vandaag schuift Ellen Desmet aan, de vrouw achter Vertellenmenten. Ellen is ceremoniespreekster en gespecialiseerd in 'mijlpaalvieringen'. Wat begint als een gesprek over spreken voor publiek, mondt al snel uit in een gesprek over menselijkheid, de breekbaarheid van het leven en de kracht van een goed geschreven tekst.

Elke Van Parys: Ellen, welkom. Jij bent ceremoniespreekster. Voor wie dat nog nooit heeft meegemaakt: wat doe je precies?
Ellen Desmet: Ik ga bij mensen langs om verhalen te capteren. Ik probeer tussen de regels door te luisteren naar wat er écht gezegd wordt. Van die verhalen maak ik een viering, of wat ik noem een ‘mijlpaalfeest’. Dat gaat veel breder dan huwelijken alleen. Denk aan jubilea, lentefeesten, pensioneringen of afscheidsceremonies.


Elke: Je gebruikt liever niet het woord ‘begrafenis’ hoorde ik je net zeggen. Waarom is dat?
Ellen: Ik vind dat een beladen, bijna vies woord. Ik spreek liever over een ‘levensviering’. Je viert niet dat iemand dood is, maar je viert het leven dat die persoon geleefd heeft. Daar mag gelachen worden, daar mag gehuild worden, maar we vieren de persoon zoals hij of zij was.


Elke: Wat is voor jou het allermooiste aan dit vak?
Ellen: Dat je heel even onderdeel mag zijn van een gezin of een vriendenkring. Zeker bij een afscheid kom je in een heel intieme bubbel terecht. Je raakt iemands leven aan op een diep niveau, met alle hoogtes en laagtes. Ik ga het verdriet ook niet uit de weg; dat hoort erbij.

Elke: Je bent hiermee gestart na een ingrijpende persoonlijke gebeurtenis. Je verloor twee jaar geleden je man, Alexander. Was dat de reden om hiermee te beginnen?
Ellen: Het sluimerde al langer. Ik hield altijd van taal, schreef teksten voor vrienden en familie, maar als West-Vlaming durfde ik mezelf niet zomaar als spreker te profileren. Toen Alexander overleed, was ik 38 en weduwe. Ik besefte: ik ga niet wachten tot de kinderen groot zijn om te doen wat ik wil. We hebben bij zijn afscheid ook gevoeld dat een viering anders kan: gelaagder, persoonlijker. Dat gaf me het laatste duwtje.


Elke: Hoe pak je de voorbereiding van zo’n ceremonie aan? Want het publiek dat voor je zit, is vaak erg kritisch, niet?
Ellen: Absoluut, en terecht. Zij kennen de persoon over wie ik spreek door en door. Het verhaal moet dus kloppen tot in de kleinste details. Ik begin met gesprekken, ik maak aantekeningen en ik zoek naar de rode draad. Maar ik besteed ook veel aandacht aan het praktische kader: hoe komen mensen binnen? Wie spreekt wanneer? Dat geeft rust.


Elke: Je helpt ook anderen die tijdens de ceremonie iets willen zeggen, maar die daar misschien bang voor zijn. Hoe coach je hen?
Ellen: Ik lees alle teksten van de sprekers vooraf na. Niet om ze te veranderen, maar om ze ‘spreekklaar’ te maken. Mensen die niet gewend zijn om te spreken, gebruiken vaak te moeilijke woorden of te lange zinnen. Ik filter dat eruit en zet het om in spreektaal. Ik zorg ook dat er een goede flow in de ceremonie zit. Soms verplaats ik een spreker naar een ander moment omdat de emotie daar beter past.


Elke: Dat herkennen we natuurlijk uit de wereld van het presenteren: de structuur is alles. Welke tips geef je hen nog meer?
Ellen: Ik zeg altijd: oefen je tekst hardop. Op papier kan iets prachtig lijken, maar als je het uitspreekt, merk je pas waar de tongbrekers zitten. En ik ben er als back-up. Ik sta klaar met een glas water en een zakdoek. Als ze het even niet meer lukt, geef ik een knikje en neem ik het over.


Elke: Toch moedig je mensen vaak aan om het zelf te doen, ook al zijn ze emotioneel.
Ellen: Ja, ik geef ze graag een duwtje. Het is vaak het laatste wat je voor iemand kunt doen. Ik zeg dan: ‘Neem een hap adem, wacht even, zucht eens goed en herneem’. Achteraf zijn mensen altijd zo fier dat ze het toch gedaan hebben.


Elke: Je bent zelf ook docent Woord in de academie. Helpt die technische achtergrond je?
Ellen: Zeker. Ik kan technisch goed spreken, maar bij ceremonies gaat het om de combinatie van techniek en authenticiteit. 


Elke: Wat is voor jou de ‘gouden regel’ voor een goede ceremonietekst?
Ellen: Mensen moeten het meteen snappen. In een boek kun je een zin drie keer lezen, maar bij een speech moet de boodschap direct binnenkomen. Geen dikke lagen poëzie om de poëzie, maar taal die raakt en die de waarheid spreekt over de persoon.


Elke: Ellen, dankjewel voor dit inkijkje in jouw bijzondere wereld. Het is duidelijk dat spreken voor jou veel meer is dan alleen maar woorden zeggen.
Ellen Desmet: Heel graag gedaan, Elke.

Bekijk en beluister de volledige aflevering
Wil je het volledige gesprek tussen Elke en Ellen horen, inclusief alle persoonlijke anekdotes en diepgaande tips over spreken en ceremonies? Bekijk dan bovenaan deze pagina de video-opname van de podcast of beluister de aflevering via je favoriete podcastkanaal.

Ontdek onze podcaststudio